Fotografia portretowa to artystyczny wizerunek konkretnej osoby ukazujący jej wygląd zewnętrzny.
Dziecko jest najbardziej naturalnym „obiektem”, w stronę którego można zwrócić obiektyw. Dlatego warto… nie… trzeba starać się uchwycić jego cechy charakteru. Ile dzieci, tyle osobowości… tyle różnych emocji… tyle możliwych portretów…
Technicznie portrety można rozpatrywać według różnych kryteriów i brać pod uwagę różne ich typy.
Dzisiaj chciałabym Wam pokazać subtelną różnicę pomiędzy klasycznym en face (zdjęcie nr 1) a en trois quarts (zdjęcie nr 2).
Pamiętajmy, że fotografia jest płaska a fotografowane dziecko – trójwymiarowe, do tego rusza się, gaworzy, uśmiecha…
Kontakt wzrokowy to bodaj najskuteczniejszy sposób na przyciągnięcie uwagi widza… ale czy nie uważacie, że buzia zwrócona w stronę mamy z wyrazem „kocham Cię mamusiu” nie jest ciekawsza…? Ja zdecydowanie wolę takie ujęcia.
